Gaat de economie instorten? #23


Vanaf deze tekst maak ik een voorspelling van wat we in de toekomst kunnen verwachten, als de huidige trends zich voorzetten. We zullen zo een antwoord kunnen bieden op de vraag of de economie zal imploderen (zoals werd besproken in les 21) of op een duurzame manier zal herstellen (zoals behandeld werd in les 22). We bespreken ook wat de nationale implicaties zullen zijn van het toekomstige scenario. 

Om hier een adequate voorspelling over te kunnen maken, moeten we ons eerst focussen op een element waar weinig over gesproken wordt: het publieke onderwijs. In onze samenleving wordt onderwijs voornamelijk aangeboden door publieke scholen. Deze scholen worden betaald door de staat. Maar niet echt natuurlijk: de staat belast de bevolking zodat de staat met dat geld scholen kan financieren. Omdat de staat ons onderwijs betaalt, is het ook de staat die bepaalt wat wij leren. Dit heeft twee redenen:

1. De staat bepaalt het curriculum.                                                                                                                                                                                         2. De staat bepaalt aan welke eisen leraren moeten voldoen. Hierdoor kan de staat bepalen wat leraren moeten weten voordat ze leraar mogen worden.

De implicatie hiervan is dat wat we leren in grote lijnen niet bepaald wordt door de school, de onderwijzer, ouder of leerling, maar door de machthebbers. Dit systeem werd ooit bedacht door de Pruisische, dictatoriale monarch Frederik de Grote. Er is dan één heel belangrijke vraag die we moeten kunnen beantwoorden als kritische bevolking: “Is wat wij leren op onze publieke scholen in ons belang of in het belang van de machthebber?”.

Het is niet moeilijk om te begrijpen dat publiek onderwijs het de machthebbers mogelijk maakt jou waarden bij te brengen die in het belang zijn van deze machthebbers. Zo leren kinderen in Cuba bijvoorbeeld dat communisme het beste systeem is. In landen waar de autoriteit gebaseerd is op de islam leren kinderen dat de islam de enige waarheid is. In Noord-Korea leer je dan weer hoe je de nakomelingen van Kim Il Sung moet dienen en in landen met een monarchie leren kinderen dat dit het juiste systeem is. In westerse landen als Nederland is dit misschien niet zo erg, maar de vraag blijft: “Is wat wij leren op onze publieke scholen in ons belang of in het belang van de machthebbers?”

Er zijn in de basis twee verschillende vormen van onderwijs: Aan de ene kant staat het kritisch leren denken. Door middel van de filosofie wordt het mogelijk om zelf tot waarheden komen. Hierdoor kan je alle dingen in een samenleving evalueren. Zo kan je zelf ontdekken waarom dingen zijn zoals ze zijn. Met als gevolg dat je weet waarom de structuren in de samenleving zijn zoals ze zijn. Aan de andere kant heb je indoctrinatie. Dat betekent: leren zich conformeren aan de regels van de samenleving zonder logische uitleg te krijgen waarom de dingen zijn zoals ze zijn. Je leert niet nadenken over de structuren van de samenleving en trekt het machtsstelsel dus niet in twijfel en leert dus geen filosofie. 

Is aan ons ooit uitgelegd waarom het wenselijk is om publiek onderwijs te hebben en is ons ooit een alternatief voorgesteld; hoe onderwijs anders zou kunnen werken? Heeft iemand jou ooit uitgelegd waarom de staat het recht heeft om schulden te maken in jouw naam zonder jouw toestemming? Wordt ons ooit op school uitgelegd waarom er een Nederlandse koninklijke familie is die door geboorte wettelijk boven ons staat? Is jou ooit uitgelegd waarom centrale bankiers in Frankfurt het recht hebben om jouw zuurverdiende geld minder waard te laten worden? En waarom kunnen ongekozen bureaucraten in Brussel onze levens domineren zonder dat we weerwoord kunnen bieden? Antwoorden op deze vragen zijn ons op onze door de staat gefinancierde scholen nooit gegeven. Daarom lijkt het erop dat veel van de dingen die we geleerd hebben niet primair in ons belang zijn, maar in het belang van de machthebbers. 

In les 7 hebben we kunnen zien dat ons huidige politieke systeem gedomineerd wordt door collectivisten. Collectivisten zijn altijd uit op meer macht. Collectivisten willen dat je op school leert dat we voor elk gebrek of probleem in de samenleving meer overheid nodig hebben. Dat betekent dat de machthebber steeds machtiger kan worden. Gebrek aan gezondheidszorg? Wat is de oplossing? Meer overheid. Is er armoede? Wat is het antwoord? Meer overheid. Slecht onderwijs? Hoe kunnen we dat verbeteren? Meer overheid. Tekort aan woonruimte? Oplossing? Meer overheid. Stijgt de temperatuur van de aarde een heel klein beetje? Wat hebben we nodig? Meer overheid. Zo wordt voor elk gebrek of probleem de macht meer en meer verschoven naar de overheid. 

Als we nu denken aan onze huidige economie, dan kunnen we een inschatting maken van wat we in de toekomst kunnen verwachten. In deze lessenserie heb je kunnen zien hoe de staat de economie heeft verziekt door de economische vrijheid van het individu, en zo het kapitalisme, in onze samenleving te ondermijnen. Dit werd besproken in de lessen 3, 7, 8, 9, 11, 12, 13 en 14. Deze trend richting afnemende economische vrijheid zal tot gevolg hebben dat we grote economische problemen zullen krijgen in de toekomst. Maar wij leren dat we voor al onze problemen de overheid nodig hebben om ze op te lossen. Het gevolg is dat wij vinden dat de machthebbers alles maar moeten besturen. Daarom zal het scenario dat besproken werd in les 21 zich als volgt manifesteren.Zo zullen we niet van koers veranderen in de zin dat we zullen teruggaan naar meer vrijheid, een kleine overheid en kapitalisme, zoals werd besproken in de lessen 4, 6, 7, 9, 14 en 22. De economie zal imploderen omdat we onze problemen niet willen oplossen. Het oplossen van deze problemen zal nooit vanuit de overheid komen omdat ze dan per definitie hun eigen macht verliezen. Dit heeft twee redenen: 

Reden 1: Om de economie weer gezond te maken, zal de overheid moeten stoppen met destructieve interventies. Die hebben namelijk al de problemen veroorzaakt. De oplossing is meer vrijheid. Maar meer vrijheid betekent dat het individu meer controle krijgt over zijn leven en dat gaat ten koste van de macht van de overheid. 

Reden 2: Ze zullen politieke steun verliezen. Als de gevestigde orde een radicale koerswijziging doorvoert om de economische problemen op te lossen, betekent dit dat ze hun fouten moeten toegeven. De kiezer zal de gevestigde orde dan afstraffen door zijn politieke steun in te trekken.

Maar het volk zal de overheid niet onder druk zetten om een koerswijziging door te voeren. Dit heeft fundamenteel ook twee redenen:

Reden 1 is dat de bevolking afhankelijk wíl zijn van de staat. Machtsbeluste politici hebben in de loop van de 20ste eeuw iedereen afhankelijk gemaakt van de staat door de bevolking excessief te belasten en het geld gedeeltelijk weer terug te sluizen. Hierdoor is de staat verantwoordelijk voor onze medische zorg, een groot deel van ons pensioen, werkloosheiduitkeringen, kinderbijslag, huursubsidie/hypotheekrenteaftrek en ons onderwijs, van de kleuterschool tot de universiteit. Als we de economie willen herstellen, betekent dit dat de staat een veel kleinere rol zal moeten spelen in onze levens. Maar de bevolking is haar zin voor zelfredzaamheid en verantwoordelijkheidszin kwijtgeraakt. Zo worden we op dit moment behandeld als een stel kinderen dat niet eens voor zichzelf kan zorgen. Het verontrustende hiervan is dat velen van ons denken dat we niet eens meer voor onszelf kunnen zorgen. Hierdoor zullen we de macht van vadertje staat nooit willen doen afnemen. 

Reden 2 is dat de bevolking de slechte aspecten van de staat niet inziet. Dit komt voornamelijk omdat we nooit geleerd hebben hoe een echte vrije samenleving met daarin een beperkte rol voor de staat werkt. Mensen zijn bang voor vrijheid en willen daarom dat de staat, linksom of rechtsom, hun problemen oplost.

Het besproken scenario in les 21 zal zich dus manifesteren. Dat betekent dat de economie substantieel zal krimpen, de staatsschulden zullen exploderen, landen failliet zullen gaan, geld zijn koopkracht zal verliezen, banken failliet zullen gaan, spaargeld een deel van zijn waarde zal verliezen en pensioenen zwaar gekort zullen worden. De waarde van activa zal dalen, de belastingen zullen stijgen en dit allemaal terwijl de welvaartstaat gedeeltelijk wordt afgebroken, veel bedrijven faillissement zullen aanvragen met een hoge werkloosheid als gevolg. Een economie die in een neerwaartse spiraal zit, zal een enorme impact hebben op de samenleving. Ik ga nu de belangrijkste binnenlandse gevolgen beschrijven die in meer of mindere mate zullen plaatsvinden in westerse landen:

Gevolg 1: is dat de sociale cohesie steeds meer zal verdwijnen. Samenlevingen zullen steeds meer verdeeld geraken. Zoals ik zonet aangaf, zijn we allemaal afhankelijk van de staat. Als de staat in de financiële problemen komt, wat inherent is aan het huidige economische systeem, zullen verschillende belangengroepen tegenover elkaar komen te staan. Zo hebben we de belangen van de gepensioneerden, van de rijken, de studenten, werklozen, werkenden, huizenbezitters, asielzoekers, etc. Geen van deze belangengroepen wil hun privileges verliezen en ze zullen ervoor strijden.

Gevolg 2: is een grote verandering in het nationale politieke stelsel. Wanneer de economie vast begint te lopen, zullen mensen steeds minder vertrouwen krijgen in politici. We zien dit nu al aan de politieke versplintering in de samenleving. Maar dit zal zich nog verder uitbreiden. Gaandeweg zullen mensen zich er meer bewust van worden dat het onderliggende systeem het probleem is. Hierdoor zal er een grotere roep naar verandering komen.

Eén ding is evident: we zullen niet terugkeren naar een vrije samenleving. Daarvoor is de vrijheid als idee niet genoeg ingeburgerd. We gaan er helaas nog steeds van uit dat we voor al onze problemen de staat nodig hebben. Wat we in de toekomst zullen zien, is dat na het falen van het huidige systeem er twee collectivistische kampen zullen ontstaan die de samenleving willen herinrichten: de globalisten en de nationalisten. 

De reactie van de globalisten op de komende economische crisis zal als volgt zijn: de wereld is te complex geworden. Het zogenaamde globale kapitalisme heeft gefaald en een natiestaat alleen kan het probleem niet oplossen. Daarom moeten landen meer samenwerken. Dat betekent dat natiestaten hun soevereiniteit verder moeten overdragen. Met als gevolg dat een kleine elite meer macht zal krijgen om de wereld te besturen. De oplossing is volgens de globalisten een kleine groep mensen meer macht geven. Die zouden namelijk beter in staat zijn de wereld te besturen. Globalisten komen daarom ook niet op voor landelijke culturen. Alle culturen moeten zich met elkaar vermengen. Zo is volgens de globalisten geen enkele cultuur beter dan een andere en moeten we één wereldbevolking vormen. Dit type collectivist heeft de politieke overhand gehad sinds de Tweede Wereldoorlog. Daarbij werden een reeks intergouvernementele organisaties opgericht die de macht van de natiestaat inperken. Met als gevolg dat het individu nog minder zeggenschap heeft gekregen over zijn leven. 

De reactie van de nationalisten op de komende crisis zal dan weer als volgt zijn: volgens deze collectivisten is de wereld ook te complex geworden. Dit komt volgens hen ook door het zogenaamde globale kapitalisme. Maar in de ogen van de nationalisten werd dit juist mogelijk gemaakt door de globalistische elite. Voor collectivisten is politieke macht altijd de oplossing. Dus linksom of rechtsom is vrijheid, of anders gezegd het kapitalisme, altijd het probleem. We moeten volgens de nationalisten terug naar het verleden. Natiestaten moeten minder samenwerken met andere landen en vrijhandel en immigratie moeten worden beperkt. In sommige gevallen heeft dit een racistische motivatie in de zin dat men denkt dat een meer blanke samenleving de oplossing is. Het gevolg hiervan is dat intergouvernementele organisaties macht zullen verliezen en het nationale, politieke establishment meer macht zal krijgen. Nationalisten geloven dat de oplossing voor onze problemen ligt bij de natiestaten die macht van de globale elite moeten heroveren. Niet in naam van de vrijheid, maar in naam van de nationale solidariteit. Het individu moet zich in dat geval niet meer opofferen voor een intergouvernementele organisatie, maar voor de sterke leider, het ras, de natiestaat, het eigen volk, etc.

Het is niet duidelijk of het de globalisten of de nationalisten zijn die zullen winnen. Eén ding is wel duidelijk: het volk zal de verliezer zijn. Zo zullen geen van beide kampen in staat zijn om de nodige vitaliteit op te wekken in de samenleving. Collectivisten zullen altijd verder afdrijven van de principes die het westen zo succesvol hebben gemaakt, zoals vrijheid en individualisme. Dit werd al behandeld in les 7. Zo wil een globalist de vrije, open samenleving inperken in naam van de internationale solidariteit en wil een nationalist de vrije, open samenleving inperken in naam van de nationale solidariteit. 

Gevolg 3: overheden zullen repressiever worden, want de onwaarheid waarop de staatsmacht is gebaseerd, zal steeds duidelijker worden. Hiertegen zullen veel bevolkingen in het westen weerstand bieden. De staat zal de bevolking dan ook steeds meer gaan zien als een tegenstander. Wanneer machthebbers hun macht niet meer kunnen rechtvaardigen met argumenten, dan zullen ze de stem van het individu proberen te onderdrukken. Dit gaat als volgt:

  • Democratische processen worden onderdrukt, met als gevolg dat een individu minder gemakkelijk de politieke besluitvorming zal kunnen beïnvloeden;
  • De vrije beschikbaarheid van informatie wordt beperkt. Zo maken ze het een individu moeilijker om zijn/haar ideeën te delen met een ander.

Gevolg 4:  is dat de financiële vrijheid wordt ingeperkt. Zoals je in les 21 al hebt gezien, verlagen de machthebbers de waarde van ons geld drastisch en proberen ze de gefaalde banken in stand te houden. Wanneer mensen hun welvaart willen verdedigen, zullen de machthebbers dit tegenwerken om het gefaalde systeem langer in stand te kunnen houden. Dit zullen ze doen door jouw bankrekening te bevriezen. Dat betekent dat je alleen nog bij een klein deel van je spaargeld zult kunnen komen of misschien zelfs helemaal niet. Dat maakt het bijna onmogelijk voor een spaarder om zijn fiatgeld om te ruilen voor andere valuta of andere activa zoals goud. Kapitaalcontroles zullen worden ingevoerd. Zo zorgt de staat ervoor dat jij je welvaart minder gemakkelijk kunt verplaatsen naar een ander land. Beide maatregelen hebben als doel om het gefaalde geldsysteem in stand te houden door jou te dwingen je welvaart in fiatgeld te bewaren binnen het gefaalde bankensysteem.

Gevolg 5: het allerergste gevolg van allemaal: de mensen zullen minder gelukkig worden. Als de economie in een neerwaartse spiraal raakt, verliezen we namelijk geleidelijk drie dingen die een belangrijke basis vormen voor ons geluk. Om te beginnen is er het verlies van welvaart. Zo zal de levenstandaard erop achteruitgaan. Veel mensen beschouwen de economie als een onbelangrijk begrip. Zo hoor je steeds vaker uitspraken alsof economische groei niet belangrijk zou zijn. Maar de economie bestaat omdat mensen hun leven beter willen maken. Als de economie niet groeit, betekent dit dat dromen niet uitkomen. Bijvoorbeeld de droom van ouders om zó productief te zijn dat hun dochter gemakkelijker voor haar droombaan als chirurg kan studeren zonder daarbij studieschulden te hoeven aangaan. Met als gevolg dat, wanneer ze klaar is met haar studie, ze sneller de droom van haar vriend kan laten uitkomen om samen op wereldreis te gaan. Economische groei betekent dat de persoon die niet van afwassen houdt een vaatwasser kan kopen. Het betekent dat een kleinkind dat zich druk maakt over de gezondheid van zijn oma de mogelijkheid heeft om gezond voedsel voor haar te kopen. Dat is economische groei. Economische achteruitgang betekent dat iemand zijn o zo geliefde vakantiehuisje moet verkopen. Het betekent dat een alleenstaande moeder de elektriciteitsrekening niet meer kan betalen of een persoon geen geld meer heeft voor yogalessen. 

Maar je verliest ook vertrouwen. Wanneer het economisch slecht gaat, betekent dit automatisch dat jij je extra zorgen gaat maken over de toekomst. Je lichaam gaat dan in stressmodus. Dit zorgt ervoor dat je minder zin hebt om grapjes te maken, de liefde te bedrijven en ga zo maar door. 

Tot slot is er het verlies van trots. Als het economisch slecht gaat, betekent dit dat er minder economische activiteit is. Dat heeft tot gevolg dat veel mensen werkloos raken of werk doen dat beneden hun capaciteiten ligt. Dat is erg tragisch omdat mensen door productieve arbeid ten eerste het gevoel krijgen dat ze controle hebben over hun leven (omdat ze voor zichzelf en hun geliefde kunnen zorgen) en ten tweede groeien qua kennis en vaardigheden, wat mensen een gevoel van trots geeft. Je ziet dus wat voor een impact een imploderende economie op de mentale gesteldheid van mensen kan hebben. Zo zal je in de toekomst zien dat bij een imploderende economie het aantal zelfmoorden zal toenemen en de consumptie van antidepressiva, alcohol en drugs fors zal stijgen. 

We zijn nu aan het einde gekomen van deze les. Tot slot wat we deze les hebben gezien:

  • De economie zal imploderen omdat we geen fundamentele koerswijziging zullen maken. De gevestigde orde wil geen verandering omdat ze dan haar macht zal verliezen. De bevolking wil geen verandering omdat men gelooft dat de staat linksom of rechtsom de problemen moet oplossen. 
  • Een economische implosie zal ervoor zorgen dat de bevolking het huidige politieke systeem wil veranderen.
  • Er zijn twee collectivistische kampen die voor deze verandering zullen zorgen. De globalisten willen meer macht geven aan ondemocratische, intergouvernementele organisaties. De nationalisten willen meer macht geven aan het nationale politieke leiderschap.

Volgende les: de internationale implicaties van een economische instorting.